De maand februari is bijna op zijn einde gekomen. Tot nu toe nog geen bezigheden gehad in het land. Best jammer, want voor tarwe is dit een mooie periode om ze te voorzien aan hun stikstof behoefte. Geen enkel gewas groeit zonder stikstof. Het is een essentiële bouwstof voor alles wat straks op ons bord ligt.
Toch wordt het ons door wet- en regelgeving steeds lastiger gemaakt om gewassen optimaal te voeden. In bepaalde gebieden worden we flink gekort op de toegestane hoeveelheid stikstof. Begrijpelijk dat er zorgvuldig met onze leefomgeving moet worden omgegaan, maar het heeft wél invloed op de opbrengsten. Minder productie betekent uiteindelijk minder voeding.
De term voedselzekerheid hoor je steeds vaker. In Nederland is die gelukkig nog groot. We telen veilig, efficiënt en met kennis van zaken. En hier in de Hoeksche Waard mogen we onszelf rijk rekenen. Onze vruchtbare kleigrond is van uitzonderlijke kwaliteit. Aardappelen groeien hier uitstekend. De klei beschermt de schil tijdens de bewaring en wie goed proeft, proeft het verschil in smaak.
Toch maak ik me soms zorgen. Het lijkt wel alsof alles wat misgaat, bij de agrarische sector wordt neergelegd. De waterkwaliteit bijvoorbeeld: zodra er werkzame stoffen worden gevonden, wijst de vinger al snel richting landbouw. Terwijl wij er juist alles aan doen om zorgvuldig te werken. Dat er bijvoorbeeld vlooien- en tekenmiddelen in het water worden aangetroffen, komt toch echt niet uit onze akkers.
Ook het verbod op gewasbeschermingsmiddelen volgt elkaar in rap tempo op. Elk jaar verdwijnen er middelen en er komen zelden effectieve alternatieven voor terug. Dat dit op termijn gevolgen heeft voor opbrengst en kwaliteit, is geen doemdenken maar realiteit. Nee, ik verwacht niet dat de schappen binnen vijf jaar leeg zijn. Maar voedselzekerheid bouw je niet in één seizoen op, die vraagt om langetermijnvisie.
Vruchtbare landbouwgrond die plaatsmaakt voor woningbouw. Steeds strengere regelgeving die opbrengsten onder druk zet. Grotere risico’s op ziektes in gewassen. Lage prijzen tegenover stijgende kosten. Het zijn allemaal puzzelstukken van hetzelfde verhaal.
Misschien zal het zo’n vaart nog niet lopen. Misschien blijft het bord voorlopig gewoon goed gevuld, maar ik denk wel eens: we waarderen wat we hebben vaak pas als het er niet meer is. Je mist de boer pas als het bord leeg blijft…
Over de Hoeksche Boerin:
Volg de Hoeksche Boerin – elke maand een uniek kijkje op het boerenleven in de Hoeksche Waard
De Hoeksche Boerin neemt je maandelijks mee in haar leven op het boerenbedrijf. Van het rooien van aardappelen en het zaaien van tarwe tot de oogst van suikerbieten – je leest en beleeft het allemaal in haar columns.
Heb jij een vraag aan de Hoeksche Boerin? Stuur gerust een bericht via social media of neem contact op met Hoeksch Nieuws. Wij zorgen dat jouw vraag bij haar terechtkomt.
